Story of my life

 Listopad minął szybko. Ogólnie był całkiem słoneczny i ciepły - choć na koniec był też śnieżny. Tak na prawdę tylko połowa miesiąca upłynęła w normalnym trybie; pozostałą część zdominował wyjazd służbowy oraz urlop. Więc tylko krótka refleksja. Jesienną porą doceniam wschody i zachody słońca, które mogę obserwować. Kilka dni spędziłam też w Krakowie - służbowo, ale starałam się dostrzec piękno wokół mnie. Były też urodziny A. Uwielbiam te nasze spotkania. A 23-ciego listopada spadł śnieg i zrobiło się bajkowo. Park Leśna w zimowej odsłonie taki cichy. Listopad był też trochę ciężki psychicznie, dużo ponurych myśli o beznadzei mojej sytuacji. Wciąż, brak mi odwagi i siły by zmierzyć się ze swoim życiem. Wiem, że muszę.

 Ostatni dzień rzymskiej wycieczki był bardzo leniwy. Krótka lista na trasie zwiedzania, bo nogi potrzebują odpoczynku. Zaczynamy ostatni spacer - tuż obok naszego apartamentu pozostałości Teatru Marcellusa z czasów Juliusza Cezara. Idziemy dalej, dochodzimy do placu Santa Maria sopra Minerva na którym stoi obelisk na grzbiecie słonia (autor: Gian Lorenzo Bernini) - motyw słonia z obeliskiem na grzbiecie podchwycił Salvator Dali. Naszym celem jest Panteon - nie wchodzimy do środka. Tłoczno tu. Szukamy wytchnienia w słynnej restauracji  Giolitti  - rzeczywiście lody pychota. Obok znajduje się Izba Deputowanych włoskiego Parlamentu, ale akurat odbywa się tu demonstracja - omijamy więc to miejsce. Dochodzimy do słynnej Fontanny Di Trevi. Tłoczno, ciasno, wszyscy pozują i robią zdjęcia; aby zejść na dół bliżej brzegu trzeba odstać w kolejce. Piękna fontanna, ale może o innej prze dnia bym mogła lepiej się delektować jej urokami. Pamiątkowe zdjęcie i uciekamy. Teraz czas ...

 Drugi dzień w Rzymie to przede wszystkim zwiedzanie Watykanu. Zaczynamy od Muzeum Watykańskiego. Najpierw przechodzimy przez Pinakotekę, bogate sakralne malowidła, ołtarze, ikony. Nie mój klimat, więc spacerowym krokiem bez zatrzymywania się przechodzimy z sali do sali. W sali poświęconej Rafaelowi Santi podziwiam arrasy oraz słynny obraz "Transfiguracja". Tu mi się podoba. Kolejne sale z obrazami - oczywiście "Święty Hieronim na pustyni” Da Vinciego; inne dzieła sztuki przespacerowuję. Z Pinakoteki wychodzimy szybko, bo nie do końca nasz klimat. Idziemy teraz na piętro, podziwiając piękne pomieszczenia. I tu mój zachwyt - sale są imponujące, pięknie zdobione, sufity aż kapią na głowę, posadzki lśnią - przepych, przepych, przepych.  Sala map robi największe wrażenie. A dalej obraz "Jan III Sobieski" Jana Matejki. Ogromny. Piękny. Podczas cełgo zwiedzania tej części muzeum podąża się wyznaczoną trasą, za strzałkami; nie ma możliwośći pominięcia czegoś lub skróc...