Muzeum Śląskie - Kukuczka. Potęga marzeń.

 Pod koniec października otwarto w śląkim muzeum wystawę o Jerzym Kukuczce. Zaciekawiło mnie to, bo sport, turystyka i góry rzadko goszczą na wystawowych łamach. W dodatku mam ostatnio "cug na himalaistów", akurat przeczytałam książkę o Krzysztofie Wielickim ("Piekło mnie nie chciało"), więc stwierdziłam że to świetna okazja aby poszerzyć horyzonty.

Na zwiedzanie wybieram się we wtorek, bo wówczas muzeum jest bezpłatne; na szczęście liczba zwiędzających taka w sam raz więc spaceruje się przyjemnie.

Wystawa jest multimedialna, mamy tu ciekawie pokazane przedmioty z historii alpinizmu Jerzego Kukuczki: od butów i kombinezonów, po sprzęt, notatki, zdjęcia. Inscenizacje sprawiają, że można się odrobinę zanurzyć w tej rzeczywistości. Tuż za otwierającym plakatem stoi ogromny pomarańczowy namiot oraz rząd beczek na przedmioty; gdzieś dalej namiot i elementy odzieży, plecak, buty, zainscenizowany kamienny kopiec z tybetańskimi flagami. Podoba mi się to.

Chodzę sobie i czytam listy ile czego kupić na wyprawę; pisma i formalne zgody na wyjazdy; jest nawet notatnik z zapiskami z wypraw, korespondencja, dokumenty. Są też elementy sprzętu wspinaczkowego: haki, kliny, czekan; ale też menażki, czołówki, radio - wszystko co brało udział w wyprawach w Himalaje i buduje atmosferę tamtych czasów (lata 80-te). Są zdjęcia z różnych wypraw, a obok wiszą te same skafandry - to urealnia fotografie i daje do myślenia. Część ekspozycji jest poświęcona Lhotse, z którą zmagał się wielokrotnie wytyczając nowe drogi, i ostatecznie pozostał na niej na zawsze. Południowa ściana jest imponująca - to zdjęcie pokazuje jej monumentalność.

Moją uwagę przykuły ogromne kluski śląskie z flagami 14 szczytów Korony Himalajów - nawiązanie do słynnego przywitania aplinisty w bazie (zdjęcie znalezione na stronie https://siegajac-nieba.pl/jerzy-kukuczka-biografia/) po zdobyciu ostatniego 8-tysięcznika z listy (Sziszapangmy)

Wystawa bardzo ciekawa, dużo się dowiedziałam o fragmentach jego życia, a dzięki wcześniejszej lekturze łatwiej mi było zrozumieć mechanizmy kierujące himalaistami oraz realiami z jakimi się mierzyli. 

Szczerze polecam, wystawa jest dostępna do czerwca 2027.

A jak już wyszłyśmy z himalajskich klimatów, zerknęłyśmy jeszcze na wystawy malarskie - do nimf i wróżek Malczewskiego i Pomarańczarki Gierymskiego - to moi ulubieńcy w Muzeum Śląskim.

Po raz pierwszy zaś weszłam na wystawę "Galeria Plastyki nieprofesjonalnej" - bardzo mi się podobało malarstwo naiwne (prymitywizm), pokazujące śląskie życie. Tu urzekły mnie obrazy Pawła Wróbla.

I wieczorne iluminacje na budynkach muzeum. Taka dawka kultury raz na jakiś czas to ogromna przyjemność.